Analiza terminarza 2011/12

Witam po przerwie! NBA wraca już 25 grudnia, a od najbliższego piątku będziemy emocjonować się wydarzeniami na rynku wolnych agentów. Wczoraj liga ogłosiła pełny kalendarz 2011/12. Jak wygląda on dla Boston Celtics?

2008 Flashback: Rondo bierze Maxiella na plakat

Słabe strony Rajona Rondo są wszystkim znane - rzut z półdystansu i rzuty wolne. Niepokoi fakt, że z biegiem lat nie obserwujemy u niego progresu w tych elementach gry. Co więcej - można mówić o regresie. 

Ofensywa Celtics potrzebuje lepszego spacingu. Rywale nie szanują rzutu Rajona. Jak podał Sebastian Pruiti z NBA Playbook, obrońcy przechodzili pod zasłoną w ponad połowie pick'n'rolli, w których Rondo kozłował. To najgorszy wskaźnik wśród rozgrywających w lidze. W zeszłym sezonie Rondo rzucał z 47.5% skutecznością, najgorszą od 2007 roku.

Strach przed pójściem na linię spowodował niechęć do atakowania obręczy. W sezonie 2010/11 Rondo rzucał ledwie 1.9 wolnych na mecz - najmniej w karierze. W debiutanckim sezonie oddawał średnio 2.4 wolne na mecz, a grał wówczas średnio 14 minut mniej! Jedna z podstawowych zasad koszykówki mówi - wjeżdżaj, żeby zdobyć punkty. Rondo zbyt często wjeżdża, żeby podawać.

Na osłodę - tak Rajon atakował obręcz w 2008r.

Takiego, agresywnego RR potrzebują Celtics w kolejnych rozgrywkach.

Doc's playbook E08: Ray beats Mavs (20.03.2008)

Zaczynamy nowy cykl odcinków Doc's playbook. Prześledzimy w nim najlepsze zagrywki Doca Riversa z lat 2007-2010. Na początek akcja z mistrzowskiego sezonu 2007/08.

Człowiek z żelaza

Larry Bird i najlepszy zawodnik, z jakim grał

Lato w pełni, a końca negocjacji pomiędzy właścicielami klubów i zawodnikami nie widać. Ja już pogodziłem się z faktem, że sezon będzie krótszy niż zwykle, bo w całkowite odwołanie rozgrywek 2011/12 nie wierzę. Prawdziwy maniak NBA nie narzeka jednak na brak czasu. Wystarczy subskrybować kanał tego pana, a dni momentalnie stają się krótsze. Po obejrzeniu kilkunastu spotkań Celtics z lat 1984-87, postanowiłem napisać parę słów o jednym z najbardziej niedocenionych zawodników w historii koszykówki - Dennisie Johnsonie.

2008 Flashback: Posey steals the ball!

Szósty mecz Finałów Konferencji Wschodniej 2008 roku, Palace of Auburn Hills. Boston Celtics są o krok od awansu do Finałów NBA, ale doświadczona drużyna Pistons nie zamierza się poddać bez walki. W takich sytuacjach o zwycięstwie decydują najdrobniejsze detale. Zawsze dbał o nie James Posey.

Myślę, że rola Posey'a w naszej mistrzowskiej drużynie AD 08 jest bardzo niedoceniona. Był to niesamowicie wszechstronny zawodnik, świetny obrońca i groźny strzelec za trzy. Jego umiejętność grania na pozycjach 3 i 4 dawała Docowi duży komfort w zestawianiu line-up'ów. Nie bał się wielkich momentów w Playoffs - vide trójki w Finałach 2006 i 2008.

Czy Jeff Green może wypełnić tę niszę?

Co teraz?

"Najlepszy" sezon w historii NBA dobiegł końca. Mistrzami zostali Dallas Mavericks, z czego się bardzo cieszę, bo kibicowałem im z całego serca po odpadnięciu Bostonu. Wielu zasłużonych dla ligi zawodników zdobyło swój wymarzony tytuł: Dirk Nowitzki, Jason Kidd, Jason Terry, Shawn Marion, Peja Stojaković...

Shaq tribute

Shaquille O'Neal, jeden z najbardziej dominujących zawodników w historii NBA, zakończył karierę. 4 tytuły mistrzowskie, 1x MVP sezonu zasadniczego, 3x MVP Finałów, 5. miejsce w ilości rzuconych punktów. Ale także 2 przegrane finały, 6 porażek w Playoffach do zera i nieodparte wrażenie, że mógł osiągnąć dużo więcej, gdyby był bardziej zaangażowany w koszykówkę. Sam Shaq żałuje tylko nietrafionych 5317 rzutów wolnych i opuszczonych 319 spotkań. Być może teraz byłby w tabeli punktów jedynie za Kareemem. 

Ja żałuję sezonu 2010/11. Mogło to być wspaniałe, hollywoodzkie zakończenie jego kariery. W pierwszych miesiącach sezonu Diesel idealnie wpasował się w pierwszą piątkę, w co szczerze powątpiewałem przed rozpoczęciem kampanii. Co ciekawe, ustawienie Rondo - Allen - Pierce - Garnett - S. O'Neal to, biorąc pod uwagę wskaźniki offensive efficiency i defensive efficiency, najlepszy lineup od czasu uformowania Wielkiej Trójki. Gdy Shaq grał ponad 20 minut w meczu (25 spotkań), Celtics byli 20-5. Nie był jednak w stanie pomóc w serii przeciwko Heat, choć bardzo chciał. Doskwierające mu ścięgno Achillesa uniemożliwiało skuteczne poruszanie się po parkiecie. O'Neal wystąpił w meczach 3. i 4. przez łącznie 11 minut.

Wspaniała, boiskowa kariera Shaqa dobiegła końca, ale nie ma powodów do obaw. Taki showman na pewno nie da o sobie zapomnieć. Potencjalny duet telewizyjny z Charlesem Barley'em zapowiada się znakomicie.